12.10.2025
Autor: Mateusz Doniec
Artykuł został opublikowany w ramach programu KPO dla Kultury, finansowanego z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO), realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.
Życie i droga muzyczna
Giovanni Vallero urodził się 6 kwietnia 1937 roku w Poirino, w prowincji Turyn, w rodzinie o pochodzeniu chłopskim. Był starszym z dwóch braci. Jego ojciec Michele pracował jako kierowca i amatorsko grał na akordeonie oraz akordeonie diatonicznym. Występował latem z różnymi zespołami podczas tzw. „balli a palchetto” na terenie prowincji turyńskiej.
W wieku ośmiu lat Giovanni Vallero samodzielnie rozpoczął naukę gry na akordeonie. Wynikało to z braku nauczycieli muzyki w Vinovo, miejscowości na obrzeżach Turynu, gdzie mieszkała jego rodzina. W młodym wieku zdobywał doświadczenie w lokalnych zespołach.
W 1960 roku, w wieku 23 lat, rozpoczął pracę zawodową jako muzyk. Przez około dziesięć lat występował głównie w klubach za granicą, przede wszystkim w Niemczech i Luksemburgu, prowadząc własny zespół.
W 1971 roku, mając 37 lat, powrócił do działalności koncertowej we Włoszech. Rozszerzył skład zespołu do dziewięciu muzyków, tworząc formację pod nazwą Giovanni Vallero e la sua Orchestra. W tym okresie dostosował repertuar zespołu do gatunku określanego jako „liscio”, który był wówczas popularny.
Działalność wykonawcza
W latach 70. XX wieku Giovanni Vallero nagrał dla wytwórni RCA dziesięć płyt długogrających z muzyką taneczną. W tym samym okresie jego orkiestra funkcjonowała jako rozbudowany zespół koncertowy.
Latem 1974 roku, podczas inauguracji lokalu „Giardino d’estate” w Cavallermaggiore, wystąpił wraz ze swoją orkiestrą obok zespołu Carlo Venturiego. Wydarzenie to zapoczątkowało ich dalsze kontakty.
Twórczość
Twórczość kompozytorska
W latach 70. XX wieku Giovanni Vallero skomponował wiele utworów, z których część została opublikowana za granicą, w tym w Niemczech i Brazylii.
W 1983 roku, na prośbę Carlo Venturiego, skomponował walc musette pt. Asso di picche. Utwór ten został nagrany przez Carlo Venturiego.
Po 1979 roku, po przebyciu ciężkiej choroby nowotworowej i długiej rekonwalescencji, Giovanni Vallero zrezygnował z działalności koncertowej. Od 1980 roku koncentrował się na komponowaniu, rejestrowaniu muzyki oraz nauczaniu. W tym okresie jego kompozycje były publikowane i nagrywane przez różne wydawnictwa muzyczne i wytwórnie fonograficzne.
Tworzył wspólne kompozycje z innymi akordeonistami, m.in. z Wolmerem Beltramim, Gigim Stokiem oraz Michele Corino. Jednym z jego utworów dedykowanych innemu muzykowi była kompozycja Art Van Damme The King, poświęcona Artowi Van Damme.
W 1989 roku, we współpracy z Claudio Chiarą oraz Domenico Torta, napisał piosenkę Noi soma piemonteisi, która stała się hymnem stowarzyszenia „I Piemontesi nel mondo”.
Działalność pedagogiczna
Po 1980 roku Giovanni Vallero poświęcił się nauczaniu muzyki. Uczył gry na akordeonie, harmonii oraz kompozycji. Prowadził tę działalność równolegle z pracą kompozytorską.
Późniejsze życie
Giovanni Vallero mieszkał w Brossasco, miejscowości położonej w prowincji Cuneo. W tym miejscu kontynuował działalność pedagogiczną oraz kompozytorską.
Źródło:
Venturi, Carlo. L’Interprete – Terza parte. Unione Edizioni Musicali, Włochy. Publikacja nutowa z komentarzem biograficznym.
Tłumaczenie źródła wykonano z wykorzystaniem narzędzia językowego ChatGPT.
Dodaj komentarz