Peppino Principe – biografia włoskiego akordeonisty

13.11.2025

Autor: Mateusz Doniec


Artykuł został opublikowany w ramach programu KPO dla Kultury, finansowanego z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO), realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.


Wczesne lata i muzyczne początki

Peppino Principe, właściwie Giuseppe Principe, urodził się w 1927 roku w Monte Sant’Angelo w Apulii. Pochodził z rodziny o tradycjach muzycznych: jego ojciec Michele uczył gry na akordeonie, natomiast brat Leonardo był klarnecistą jazzowym. Principe pobierał pierwsze lekcje muzyki i akordeonu w domu rodzinnym.

W 1940 roku przeniósł się do Mediolanu. Mając 13 lat, wystąpił publicznie w Caffè Pedrocchi w Padwie. W latach 1943–1946 brał udział w koncertach organizowanych dla wojsk alianckich w Bari i Mediolanie, często występując wraz z bratem Leonardo.

13-letni Peppino Principe.
Fotografia pochodzi z publikacji Carlo Venturi – L’INTERPRETE – Terza parte

Początek kariery i działalność jazzowa

W 1946 roku nagrał pierwszą serię utworów jazzowych dla wytwórni Parlophon Odeon. W tym samym roku zwyciężył w mediolańskim referendum jazzowym jako „Miglior Fisarmonicista Jazz”. Regularnie występował w klubach jazzowych, m.in. w Capolinea, umacniając swoją pozycję na włoskiej scenie jazzowej.

Najważniejsze nagrody i współpraca z włoską telewizją

W 1961 roku w Pawii otrzymał Oscar Mondiale della Fisarmonica. Trzy lata później, w 1964 roku, uhonorowano go w Mediolanie nagrodą Ambrogino d’Oro.

Principe z nagrodą Oscar Mondiale della Fisarmonica.
Fotografia pochodzi z publikacji Carlo Venturi – L’INTERPRETE – Terza parte

Zecchino d’Oro

Od 1959 roku współpracował przy pierwszych edycjach festiwalu piosenki dziecięcej Zecchino d’Oro, stworzonego przez Cino Tortorellę. Principe pełnił funkcje dyrygenta, aranżera i akordeonisty oraz był autorem sygnału muzycznego programu.

Festiwal Sanremo

W latach 60. brał udział w Festiwalu Piosenki Włoskiej w Sanremo, gdzie występował jako dyrygent i akordeonista w Teatro Ariston, m.in. przy wykonaniu „Dio come ti amo” Domenico Modugno.

Program „La Fisarmonica” w RAI

Od 1972 roku pojawiał się w audycjach radiowych i telewizyjnych RAI w cyklu „La Fisarmonica”, realizowanym pod kierownictwem Gorni Kramera.

Twórczość i dorobek artystyczny

Peppino Principe tworzył liczne kompozycje i transkrypcje na akordeon, w tym:

  • „El Bandito”,
  • „Concerto n°1 in La”,
  • „Carnevale di Venezia”,
  • „Volo del Calabrone”.

Według publikowanych danych sprzedaż jego nagrań sięgała 20–40 milionów egzemplarzy.

Międzynarodowa działalność koncertowa

Artysta koncertował w wielu salach koncertowych na całym świecie, m.in.:

  • Carnegie Hall w Nowym Jorku,
  • Festival Hall w Londynie,
  • Salle Pleyel w Paryżu,
  • Teatro Colón w Buenos Aires,
  • Teatro dell’Opera w Kairze,
  • Sali Lisinski w Zagrzebiu,
  • Gass Hall w Tokio,
  • Konserwatorium w Moskwie.

We Włoszech występował m.in. w Teatro alla Scala w Mediolanie. Korzystał z akordeonu marki Excelsior.

Ostatnie lata

Peppino Principe współpracował z telewizją RAI przez około 20 lat i uzyskał kilka honorowych obywatelstw, w tym Castelfidardo. Ostatnie lata życia spędził w Fermo, gdzie zmarł 8 marca 2018 roku.


Źródła:

Rockol.it – Addio a Peppino Principe, il maestro della fisarmonica aveva 90 anni
https://www.rockol.it/news-687180/addio-a-peppino-principe-morto-il-maestro-della-fisarmonica

La Repubblica – Quando Peppino Principe e la sua fisarmonica conquistarono New York
https://ricerca.repubblica.it/repubblica/archivio/repubblica/2018/03/10/quando-peppino-principe-e-la-sua-fisarmonica-yorkBari15.html

MonteSantAngelo.it (archiwum) – È morto il Maestro Peppino Principe…
https://web.archive.org/web/20210904133227/http://montesantangelo.it/evidenza.php?long_news=1750&cat=In%20evidenza

Il Giornale – Si è spento Peppino Principe, fondatore dello Zecchino d’Oro
https://www.ilgiornale.it/news/cronache/si-spento-peppino-principe-fondatore-dello-zecchino-doro-1503520.html

Oficjalna strona Peppino Principe – Biografia
http://www.peppinoprincipe.com/biografia/

Carlo Venturi – L’INTERPRETE – Terza parte, Unione Edizioni Musicali, Rimini.

Artykuł został opracowany na podstawie włoskich źródeł prasowych i materiałów biograficznych, tłumaczonych z języka włoskiego z wykorzystaniem pomocy narzędzia językowego ChatGPT.