21.09.2025
Autor: Mateusz Doniec
Artykuł został opublikowany w ramach programu KPO dla Kultury, finansowanego z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO), realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.
Biografia Learco Gianferrariego
Learco Gianferrari urodził się 8 grudnia 1939 roku w Bibbiano, w prowincji Reggio Emilia. Już w wieku siedmiu lat rozpoczął naukę muzyki pod kierunkiem ojca Adelmo Gianferrariego – stolarza z zawodu, a z pasji akordeonisty i kontrabasisty. Pierwszymi nauczycielami Learco byli Elio Panciroli z Barco oraz Renato Benelli z San Polo (Reggio Emilia).
W wieku dziewięciu lat rozpoczął naukę gry na akordeonie pod kierunkiem Mario Goia – pedagoga znanego również z kształcenia Illera Pattaciniego i Wolmera Beltramiego. Już wtedy ujawnił się jego wyjątkowy talent.
Wczesna kariera i konkursy akordeonowe
Learco Gianferrari był uznawany za cudowne dziecko akordeonu. W wieku jedenastu lat brał udział w pierwszych konkursach dla młodych akordeonistów. Przez trzy kolejne lata zwyciężał w prestiżowym konkursie Internazionale di Stradella. Zdobył także pierwszą nagrodę na Mistrzostwach Włoch w Varese.
W 1953 roku w Varese uczestniczył w europejskim czempionacie akordeonowym, stanowiącym etap kwalifikacyjny do międzynarodowych rozgrywek finałowych planowanych w Essen. Program obowiązkowy obejmował m.in. Preludia Johanna Sebastiana Bacha. Gianferrari, mając czternaście lat, zajął czwarte miejsce w klasyfikacji ogólnej.
Fotografia pochodzi z publikacji Carlo Venturi – L’INTERPRETE – Terza parte.
Edukacja muzyczna – akordeon i trąbka
Po ukończeniu szkoły średniej w trybie eksternistycznym, Gianferrari podjął studia gry na trąbce w Liceo Musicale Achille Peri w Reggio Emilia pod kierunkiem mistrza Bigiego. Równolegle intensywnie koncertował jako akordeonista.
W tym okresie włoska RAI nadała jego pierwsze nagrania płytowe, obejmujące m.in. Taniec z szablami, Lot trzmiela oraz Hora staccato – wszystkie wykonane na akordeonie. Występował również w programach rewiowych zespołu Savino’s z Bolonii.
Fotografia pochodzi z publikacji Carlo Venturi – L’INTERPRETE – Terza parte.
Orchestra Spettacolo Learco Gianferrari
W wieku szesnastu lat dołączył jako akordeonista i trębacz do Orkiestry Cetra, prowadzonej przez ojca. W 1956 roku, gdy miał siedemnaście lat, zespół przekształcił się – za zgodą muzyków – w Orchestra Spettacolo Learco Gianferrari.
Był to okres intensywnej działalności koncertowej, równoległej nauki gry na trąbki oraz pierwszych prób kompozytorskich, głównie na akordeon.
Dyplom z trąbki i działalność pedagogiczna
Z powodu obciążenia koncertowego przerwał studia trąbki, do których powrócił w wieku 35 lat. Kształcił się pod kierunkiem prof. Sandro Facciniego oraz prof. Luciano Cadoppiego, pierwszego trębacza Teatro alla Scala, kończąc pełny etap przygotowania instrumentalnego.
We wrześniu 1977 roku ukończył z wyróżnieniem Konserwatorium Muzyczne w Brescii w klasie trąbki. W kolejnych latach doskonalił się na kursach mistrzowskich u prof. Mineo oraz prof. Titani – pierwszego trębacza RAI w Rzymie.
Kompozytor muzyki akordeonowej
Learco Gianferrari od 1961 roku był członkiem SIAE (Società Italiana degli Autori ed Editori – włoski odpowiednik Stowarzyszenia Autorów ZAiKS). Tworzył głównie muzykę rozrywkową na akordeon, a także na trąbkę, saksofon i klarnet. Nagrania realizował w swoim studiu w Cavriago, z którego korzystali liczni włoscy muzycy, m.in. Mario Barigazzi (Barimar).
W 1981 roku założył Learco Edizioni Musicali, a w 1989 – spółdzielnię muzyków Vera Musica.
Współpraca z Carlo Venturim i najważniejsze utwory
Bliski przyjaciel Carla Venturiego, dla którego w 1981 roku skomponował polkę La Pita – wydaną m.in. w trzeciej części zbioru L’Interprete. Do jego najbardziej znanych kompozycji należą:
- Zingarella
- Vicino a te
- Giovane amore
- Tango Bullo
- La Balera
Dla orkiestry Raoula Casadeiego napisał walc akordeonowy Tocco di classe.
Fotografia pochodzi z publikacji Carlo Venturi – L’INTERPRETE – Terza parte.
Śmierć i upamiętnienie
Learco Gianferrari zmarł 22 maja 2002 roku w Cavriago, w wieku 62 lat, po długiej chorobie. W 2010 roku gmina Cavriago zainaugurowała Festival della Fisarmonica Learco Gianferrari, poświęcony jego twórczości i pamięci.
Źródło:
Venturi, Carlo. L’Interprete – Terza parte. Unione Edizioni Musicali, Włochy. Publikacja nutowa z komentarzem biograficznym.
Tłumaczenie źródła wykonano z wykorzystaniem narzędzia językowego ChatGPT.
Dodaj komentarz