wskazówki na podstawie pracy licencjackiej autorstwa Mateusza Dońca pn. Transkrypcja utworu Piccola suite da camera per tre strumenti melodici due in chiave di Sol, uno in chiave di Fa, pianoforte e percussione Barbary Kaszuby na kwintet akordeonowy
Analiza oryginalnej wersji utworu
Piccola suite da camera jest czteroczęściową suitą. Każda część została napisana w innym charakterze, cechą wspólną jest ich krótki czas trwania. Założeniem kompozytorki było pozostawienie wykonawcom wyboru co do prezentowania całej suity lub poszczególnych jej części.
Pierwsza część nosi nazwę Preludium. Z gamy instrumentów Orffa użyte zostały w niej dwa zestawy dzwonków melodycznych. Preludium zostało napisane w metrum 4/4, należy je grać w tempie Allegretto oraz w dynamice mf – f.
Drugą częścią suity jest Cantabile w metrum 3/4 z wplecionym jednym taktem w metrum 4/4. Jest to część liryczna, w tempie Moderato, z amplitudą dynamiczną w trakcie trwania utworu mf – f i zakończeniem p. Oprócz trzech instrumentów melodycznych i fortepianu została również zapisana pojedyncza partia dzwonków melodycznych.
Kolejna część suity to Marcia, którą należy wykonywać żywo i energicznie. Do wykonania tej części przydatny będzie bębenek. Pojawia się tu stały schemat rytmiczny. W partii fortepianu pojawiają się dysonujące akordy wykonywane na czarnych klawiszach. Mimo zapisu “najeżonego” krzyżykami, partia ta jest prosta do odczytania i zagrania na klawiaturze.
Ostatnia część nosi nazwę Aurora. Jest to część o tempie umiarkowanym (Andante giocoso) w metrum 3/81 z towarzyszeniem dzwoneczków (sonagli). Partia fortepianu buduje charakter utworu oparty na naprzemiennym rytmicznym wykonaniu akordów G-dur oraz a-moll, przez wszystkie głosy przewija się urokliwa melodia i jej tonalne odpowiedzi.
Transkrypcja utworu – omówienie przeznaczenia, przyjętych kryteriów i oznaczeń
Transkrypcja docelowo przeznaczona jest na kwintet akordeonowy. Wybór takiego składu jest nieprzypadkowy – dodatkowy głos (nie uwzględniając instrumentów Orffa można stwierdzić, że utwór został napisany na kwartet) znacząco obniża poziom trudności wykonania utworu. Instrumenty perkusyjne nie są konieczne do wykonania utworu, gdyż ich partie są dublowane przez poszczególne partie akordeonu. Celem transkrypcji było stworzenie jak najbardziej uniwersalnego materiału dydaktycznego dla nauczycieli szkół muzycznych I st., którzy będą mogli wykorzystać ją w pracy z zespołami kameralnymi. Podstawowym kryterium podczas tworzenia transkrypcji było maksymalne ułatwienie wykonania poszczególnych partii. Jednym ze sposobów na ułatwienie wykonania jest wymienność partii względem oryginału. Ma to również walor dydaktyczny – każdy głos ma podobny poziom trudności oraz w każdym głosie są fragmenty, gdzie zapisana jest główna melodia.
Transkrypcja nie zawiera oznaczeń miechowania i palcowania. Partie możliwe są do wykonania zarówno na akordeonach guzikowych, jak i klawiszowych. Palcowanie należy więc dostosować indywidualnie do instrumentu, jakim dysponuje uczeń. Dobór regestracji instrumentów również pozostawiony został nauczycielowi. Regestracja zapisana w transkrypcji sugeruje jedynie zastosowanie regestrów transponujących lub nietransponujących.
- W oryginalnym wydaniu wkradł się mały błąd – pierwsza partia ma zapisane metrum 3/4, jednak notacja muzyczna oraz metrum w partiach innych instrumentów nie pozostawiają wątpliwości. ↩︎
Dodaj komentarz