Urodził się 8 stycznia 1949 roku w Łodzi. Naukę gry na akordeonie rozpoczął w Społecznym Ognisku Muzycznym w Łodzi w roku 1957. Po ukończeniu w roku 1969 nauki w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej w Łodzi (Wydział Instrumentalny, klasa akordeonu mgr Mieczysława Mikołajczyka, oraz Wydział Teorii Muzyki) rozpoczyna studia we Franz-Liszt-Hochschule w Weimarze (Niemcy), gdzie w roku 1974 uzyskuje dyplom jej ukończenia w zakresie gry na akordeonie (klasa doc. Irmgard Sloty-Krieg) oraz teorii muzyki i kompozycji (klasy docentów Heinricha Beckera i Herberta Kirmße). W tym samym roku, po powrocie do Polski, rozpoczął działalność artystyczną i kompozytorską, kontynuując także pracę pedagogiczną, którą jako nauczyciel gry
na akordeonie rozpoczął jeszcze przed podjęciem studiów w Społecznym Ognisku Muzycznym w Zgierzu, gdzie był zatrudniony w latach 1966-1969.
Związany początkowo głównie z Państwową Średnią Szkołą Muzyczną (obecnie ZSM) im. Stanisława Moniuszki w Łodzi (1974-1990), pracował także w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia w Łodzi (1974-1976) oraz Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. Karola Kurpińskiego w Kutnie (1978-1980). Równolegle, od roku 1974, zatrudniony był w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi (obecnie Akademia Muzyczna im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów), najpierw na Wydziale Wychowania Muzycznego, jako nauczyciel gry na akordeonie, instrumentacji i propedeutyki kompozycji. Z czasem przeszedł na Wydział Instrumentalny, gdzie od roku 1980 prowadzi klasę akordeonu, najpierw na etacie wykładowcy (1980-1986), a potem starszego wykładowcy. Po przewodzie kwalifikacyjnym II stopnia, przeprowadzonym w roku 1992 w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w kwietniu 1996 uzyskał tytuł profesora, a w kwietniu 1999 r. mianowanie na stanowisko profesora zwyczajnego.
W latach 1993-1999 sprawował funkcję rektora Akademii Muzycznej w Łodzi.
W latach 1997-2003 pracował także na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie od
1 października 1999 do końca roku akademickiego 2002/2003 pełnił funkcję kierownika Katedry Edukacji Artystycznej na Wydziale Nauk o Wychowaniu. Współpracował także z Akademią Muzyczną w Bydgoszczy i Państwową Wyższą Szkołą Zawodową w Sanoku.
Obszar działalności dydaktyczno-naukowej B. Dowlasza znacznie wykracza poza macierzystą uczelnię, obejmując prowadzenie zajęć oraz wykłady
na mistrzowskich kursach interpretacji zarówno w Polsce, jak i za granicą (Austria, Holandia, Litwa, Luksemburg, Niemcy, Słowacja, Czechy), a także uczestnictwo w licznych sesjach naukowych i sympozjach, gdzie wygłaszał referaty z zakresu problematyki dotyczącej gry na akordeonie, i twórczości
na ten instrument, a także wykonawstwa, historii akordeonistyki czy też twórczości na akordeon.
Wielu studentów Bogdana Dowlasza to laureaci konkursów krajowych i międzynarodowych. On sam uczestniczył w wielu konkursach krajowych i międzynarodowych jako przewodniczący lub członek jury (Polska, Austria, Holandia, Litwa, Chorwacja, Słowacja, Węgry, Niemcy, Włochy). Był promotorem lub recenzentem w przewodach kwalifikacyjnych I i II stopnia oraz doktorskich, a także w postępowaniach o nadanie tytułu naukowego profesora sztuk muzycznych w Polsce (Akademie Muzyczne w Gdańsku, Katowicach, Łodzi, Poznaniu i Warszawie, WSP w Częstochowie) oraz w Austrii (Anton Bruckner Privatuniversität Linz). Jest autorem recenzji i ekspertyz z zakresu dydaktyki, wykonawstwa i twórczości, a także programów nauczania dla szkół muzycznych wszystkich stopni i ognisk muzycznych.
Działalność artystyczną, zawieszoną po wypadku samochodowym, prowadził w dwóch płaszczyznach: jako solista i kameralista. Występował w kraju
i za granicą, brał udział w licznych festiwalach, dokonując prawykonań utworów współczesnych kompozytorów polskich i obcych. Założył i prowadził Łódzki Kwintet Akordeonowy oraz Łódzką Orkiestrę Akordeonową, a także powstałe w roku 1980 Trio Łódzkie (Antoni Wierzbiński – flet,
Jerzy Nalepka – gitara, Bogdan Dowlasz – akordeon), które zamknęło swą działalność w roku 2002. Dokonał także wielu nagrań dla radia, telewizji, filmu i teatru.
Sfera działalności kompozytorskiej Bogdana Dowlasza obejmuje utwory solowe i kameralne oraz muzykę teatralną. W jego dorobku znaczącą pozycję zajmuje literatura na akordeon, w tym pedagogiczna. Jest laureatem nagród w konkursach kompozytorskich: za utwory na akordeon w Castelfidardo (Włochy), Salzburgu (Austria) i Czechowicach-Dziedzicach, na gitarę (dwukrotnie w Łodzi) oraz za muzykę teatralną (w Toruniu). Liczne kompozycje własne stanowią obowiązkowy repertuar krajowych i międzynarodowych konkursów akordeonowych, organizowanych w Polsce i za granicą. Jego utwory opublikowały wydawnictwa w kraju i za granicą, m.in.: Ricordi (Włochy), Hohner oraz Preissler (Niemcy), ABC Edition (Austria), Ludowy Instytut Muzyczny (obecnie PIM) oraz Astra Edition.
B. Dowlasz współpracował między innymi z Centralnym Ośrodkiem Pedagogicznym Szkolnictwa Artystycznego, Okręgowym Zespołem Metodyczno-Programowym Centrum Edukacji Artystycznej, Towarzystwami Muzycznymi na terenie całego kraju, Ludowym Instytutem Muzycznym (w redakcji Poradnika Muzycznego) i Wszechnicą Muzyczną LIM.
Nagrody i odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Zasłużony Działacz Kultury.
Zmarł 1 lutego 2025 roku w Łodzi.
Źródło: Biogram Bogdana Dowlasza na stronie Akademii Muzycznej w Łodzi [online] [zarchiwizowane z adresu 2019-01-10].
Zdjęcie: opus-series.com
Dodaj komentarz